www.yetikenoor.persianblog.com   وبلاگی که همه یادداشتهای نخستینش پر از لحظه های خوش  و رفته از دستی بود که داشتیم و داشتیم و... دیگر نداریم . یادداشتهایی که به یادم آورد آن روزها  ما چه بی    صدا خوشبخت بودیم  … یادداشتهایی که به یادم آورد منم روزی فصل بهار را دوست داشتم و  برای  آمدنش روز شماری  می کردم بهاری که ... هرگز ندانستیم با آمدنش ‌تلخترین پیچ جاده ی زندگییمان را نیز با خود به همراه میاره و  ما و همه آرزوهای پاک و لحظه های شیرینمان را در هم می پیچاند! اما عاقبت سر رسید... بهار ۸۴ ...  بهاری که یاد و خاطرات  تلخ و  ناباورانه اش تا ابد از ذهن و قلبم دور نخواهد شد  . بهاری که باعث شد امروز از   من انسانی ساخته شود که او را با همه شُکوهش از خزان هم زردتر ببینم!   و بعد از آن بهار ۸۵ ، اولین و درد آورترین بهاری که بی حضور خوب و نازنین ِ ، الهه آسمانیمان بر ما گذشت  و اینک بهاری دیگر و بدنبالش بهارهایی دیگر...چه فرق میکنه ...چه فرق وقتی در ذهن و قلبت روی این فصل خط کشیده باشی، خطی تا ابد سیاه...تا ابد. آره امروز که بعد از یکسال سکوتی که پس از آخرین یادداشتم در وبلاگ www.boghzekhiis.blogspot.com اختیار کرده بودم، باز آمدم...همه یادداشتهای این وبلاگ رو هم دوباره خوندم ، همه اون یادداشتهایی که کلمه به کلماتش لبریز از انتظار و امید بازگشت دوباره زیبای خفته مان به این دنیا بود  اما......امروز  ، خاطرات تلخ و شیرین همچون همیشه دست مرا گرفته و با خود به دنیایشان بردند و اینک که مرا  دلتنگ به حال خود رها کرده اند حاصل افکار پریشان و بُغض کرده ام شد مقدمه ای برای این کویر  بی اِنتهای زندگی  … 

و در آخر  نوشته ی زیر تقدیم به عزیز رفته از دستمان که من از او با نام الهه آسمانی یاد خواهم کرد

خواهرم !

کدام جاده بلاتکلیفی ام را در خود حل خواهد کرد وقتی هر لحظه به یاد می آورم که دستان نجیب و مهربانت نوازشگر تنهای خاکی سردی است که هیچ گاه سایه آفتابی را بر شانه های خود احساس  نکرده اند! نازنینم ، من در بی کسی های خودم چراغهایی را می بینم که هنوز هم نبودنت را می گریند. نه من ،تحمل فراق داشتم نه تو ، دوری را ...می خواستیم زندگی را احساس کنیم که تند باد حادثه وزیدن گرفت و تو به سوی خورشید پر گشودی و من تا ابد اسیر بُغض خیس در این کویر زندگی. حالا با یاد تو می نویسم اگر توان نوشتنم باشد...هنوز....اگر نفس میکشم.هنوز... اگر راه می روم....یاد بودنت را احساس میکنم.